Seplenienie u dziecka — co robić, a czego unikać

Trzy rodzaje seplenienia

Nie każde „sz" wymawiane inaczej znaczy to samo. W praktyce spotykam trzy typy:

• Seplenienie międzyzębowe — język wsuwa się między zęby. Dziecko mówi „śafa" zamiast „szafa".
• Seplenienie boczne — powietrze ucieka bokiem języka, mowa brzmi „mokro".
• Seplenienie proste — dziecko zamienia „sz, ż, cz, dż" na „s, z, c, dz" („safa", „capka").

Każdy z tych typów wymaga innej pracy. Dlatego nie ma jednego ćwiczenia „na seplenienie".

Kiedy zacząć terapię

Do 4. roku życia seplenienie proste mieści się w normie rozwojowej. Po 5. urodzinach — to już sygnał do działania. Seplenienie międzyzębowe i boczne warto zacząć korygować wcześniej, bo same nie ustępują.

Czego unikać w domu

• Nie poprawiaj dziecka co chwila. Frustracja zniechęca do mówienia.
• Nie zmuszaj do powtarzania trudnych zdań. „Powiedz: szafa!" działa jak test, nie jak nauka.
• Nie zostawiaj smoczka na długie miesiące. Smoczek po 2. roku życia utrwala niewłaściwą pozycję języka.

Co pomaga

• Krótkie, regularne ćwiczenia, które logopeda ułoży specjalnie dla Twojego dziecka.
• Czytanie wspólnie książek — naturalnie ćwiczy słuch fonematyczny.
• Dmuchanie baniek, picie przez słomkę, jedzenie twardszych pokarmów. To buduje aparat artykulacyjny lepiej niż jakikolwiek zestaw kart.